مشق آزادگی

مشق آزاد من از زندگی ...

 

 

بسم الله ...

The blog of Me: A Nosy, Liberal-Fundamentalist, ICT-Lover Creature from Iran

>> خوش آمدید <<

** توجه: **
- اگر شله قلمکار بودن این وبلاگ اذیتتان می‌کند، از دسته‌بندی‌هایی که کمی پایین‌تر آمده کمک بگیرید!
- برای اینکه بیشتر درباره وبلاگ و من بدانید، می‌توانید به پیوندهای قرارگرفته در بالای وبلاگ (زیر عنوان) مراجعه کنید.
- این وبلاگ بر روی سرویس بلاگ بیان و با آدرس rahmanpour.ir در دسترس است. متاسفانه بدلیل عملکرد نادرست سامانه بیان، لینک‌های قبلی که با آدرس اولیه rahmanpour.blog.ir بودند، بر روی آدرس جدید فوروارد نشده‌اند. اگر لینکی باز نشد لطفا بخش .blog را از آدرس آن حذف کنید تا باز شود.
- استفاده از مطالب این وبلاگ با ذکر منبع و درج پیوند (لینک) به آن کاملا آزاد است.

سرم به دنیی و عقبی فرو نمی‌آید ...
تبارک الله از این فتنه‌ها که در سر ماست!
(حضرت حافظ)

۵ مطلب در مرداد ۱۳۹۵ ثبت شده است

(https://www.instagram.com/p/BIRFNV2gjGA)

سبک زندگی مصرف‌گرا مرتب به ما دیکته می‌کنه که تنها راه تفریح و فراغ بال، تجربه‌های جدید و بیشتر (و البته غالبا شلوغ و پرهزینه‌ی) بیرونیه. هر چند این تجربیات به جای خود بسیار خوبه، اما واقعیت اینه که خیلی‌هامون بیشترین آرامش رو موقع خوندن یک داستان، دیدن یک فیلم، یک دورهمی ساده، قدم‌زدن‌های معمول یا ورق زدن آلبوم‌های قدیمی و تامل بیشتر در تجربیاتی که قبلا داشتیم حس می‌کنیم. آرامش و تفریحی که بیشتر بر تمرکز و تامل درونی تاکید داره و به دلیل زمان و هزینه کمی که می‌طلبه، میتونه به سادگی و در هر بازه‌ای تکرار شه. این یکی از چیزهاییه که لازمه در زندگی امروز تمرینش کنیم ... .
پانوشت-۱: عکسی (پایین) از آلبوم #عمره ۹۲ حین مرور خاطرات زیباش.
پانوشت-۲: به شوخی با برخی دوستان درباره این میگفتم که اکانت اینستام یه پا هیئته واسه خودش! و اگه کسی من رو از روی اون بشناسه بعد از برخورد نزدیک‌تر احتمالا جا بخوره :)


(https://www.instagram.com/p/BJAlfdnA7Pe)

  • ۰ نظر
  • ۲۸ مرداد ۹۵ ، ۱۴:۴۸
  • علی

(پیرو بحثی که پیش‌تر اینجا مطرح کرده بودم و از لینکدین:
https://www.linkedin.com/pulse/fading-boundaries-between-physical-digital-world-fear-ali-rahmanpour?trk=prof-post)

Fading of boundaries between digital and physical worlds, is there anything to fear?

Recently we have read a lot about Pokémon Go and the records it has broken (the record for the highest number of downloads during launch week on the App Store and suchlike), But this is when we are just talking about numbers. The truth is that “Pokémon Go” (a basic augmented-reality based game) was a significant strike for breaking the wall between physical and digital worlds, and although it wasn’t the first strike, it seems it was the loudest one till now!

Considering the growing impact of the internet and www on our daily life, many of us had lost our belief about the thick wall some was assuming between the digital (or so-called virtual) world and the physical (real) one, however there was still a border which makes these two differentiable. Removing this border is exactly how some revolutionary technologies are changing our world. Cyber-Physical Systems or the Internet of Things (IoT), Virtual Reality (VR), Augmented Reality (AR) and Big-data (the data analysis behind previous ones) are some of the most important members of this generation of technologies (which all could also boost AI, an already-challenging topic). 

But this trend has also certain challenges which make some to ask “are these all good or bad!?” Although for some geeks the answer is “100-percent good” and for some technophobic and nostalgic ones “completely bad”, but to be honest, it seems almost irrelevant to talk about the goodness or badness of them. Technology goes its way and the main output of this advancement is bringing more “Efficiency” to processes and life. From rising of “fire” to the age of “airplanes”, there were always both good and disruptive usages for new inventions. And still by considering some bad usages or probable dangers, no one even have doubted to employ them. Similarly in these emerging technologies it’s again our art (and also our duty) to exploit the most positive aspects of them and confront the negative ones (especially some probable privacy issues about the above ones), … surely without any haste or fear! 

What do you think?

  • ۰ نظر
  • ۲۰ مرداد ۹۵ ، ۲۱:۵۵
  • علی

این روزها تب بازی پوکیمان‌گو (پوکمن گو، Pokemon Go) خیلی داغ شده است. اما جدای از هیاهوها، حقیقت این است که این بازی و همه‌گیری آن از چند جنبه اهمیت داره: 

اول اینکه برای نخستین بار بحث واقعیت افزوده (Augmented Reality, AR) که بیشتر در حد حرف و یا کارهای خاص بود، در زندگی واقعی همه‌گیر شد (البته بماند که روی همین مساله نیز خیلی حرف و حدیث شد و عده‌ای اصولا این بازی را در حد یک AR واقعی نمی‌دانستند، مثل این مقاله! اما به هر حال این بازی را می‌توان حداقل نمونه‌ای ابتدایی از AR مبتنی بر موقعیت مکانی دانست). 

مورد دیگه اینکه پوکیمان گو نشان داد هر وقت که فکر میکنیم روند نوآوری در فناوری (در اینجا وب و نت) تقریبا اشباع شده، با برداشتن یک مرز جدید به یکباره فضایی بسیار بزرگ باز میشه! البته باید منتظر ماند و دید این روند تا به کچا ادامه پیدا می‌کند و آیا مانند قانون مور در الکترونیک (Moore's law) روزی این اشباع واقعا رخ خواهد داد!؟ 

و نهایتا اینکه این بازی (یا به بیان بهتر، رویداد) نشانه‌ای بود بر صحت این ادعا که نوآوری‌های آتی نت (Net) در اختلاط و پیوند عمیق فضای مجازی و حقیقی است، چه با AR و VR، چه با اینترنت اشیا و ... .


پانوشت-۱: شخصا نیز این مساله برایم جرقه‌ای شد تا کمی بیشتر راجع به موارد یاد شده و برهم‌کنش‌هایش با زندگی مطالعه کرده و بنویسم ... .

پانوشت-۲: اگر می‌خواهید پوکیمان بازی کنید، بد نیست ابتدا برخی مسایل امنیتی پیرامون آن را هم از اینجا مرور کنید.

  • ۰ نظر
  • ۰۷ مرداد ۹۵ ، ۲۲:۲۱
  • علی

(از لینکدین: https://www.linkedin.com/pulse/1st-iot-hackathon-iran-cup-persian-ali-rahmanpour?trk=prof-post)

آخر هفته گذشته بالاخره اولین دوره رقابت و هکاتون اینترنت اشیاء یا همان آیوتی-کاپ ایران برگزار شد. برگزاری صحیح چنین رویدادهایی قطعا یکی از نیازهای اساسی در دانشگاه‌های ماست؛ چراکه میتواند فرآیند طولانی یادگیری و آشنایی با فضای کسب و کار از طریق صحیح و خطا را برای دوستانی که میخواهند از محیط آکادمیک وارد فضای حرفه‌ای شوند، به صورت فشرده انجام دهد. 

اگرچه متاسفانه بسیاری از این رویدادها در کشور ما سمت و سو و سطح جالبی ندارد، اما خوشبختانه این رقابت واقعا از استاندارد بالایی برخوردار بود و در عین وجود فضایی شاد و گرم، جدی و آموزنده هم بود. البته قطعا مواردی نیز برای بهبود سطح این رویداد در آینده وجود دارد. یکی از مهمترین این موارد، توجه بیشتر به نیازها و مسایل بومی در ایده‌ها و راهکارهاست. اگرچه این موضوع در هر عرصه‌ای مهم است، اما در حوزه اینترنت اشیاء، ظرفیت ظهور و بروز بیشتری می‌یابد و به نوعی می‌تواند ضرورت یک راهکار موفق و البته برگ برنده آن باشد. در پایان یک خسته نباشید و تبریک ویژه به همه دوستان برگزارکننده بخصوص جناب مهندس کشتکار و همچنین شرکت‌کننده‌های عزیز. بسیار خوشحالم که در این رویداد با دوستان جدیدی آشنا شدم و تجربیاتمان را با هم به اشتراک گذاشتیم.

سایت هکاتون: http://iotcup.ir

#اینترنت_چیزها #کارآفرینی #استارتاپ #مسابقه #IoT #Internet_of_Things #TTN #شبکه_اشیاء #IoTCup

  • ۰ نظر
  • ۰۵ مرداد ۹۵ ، ۲۱:۰۲
  • علی

یکی از انواع مهاجرت نخبگان (و به تعبیری فرار مغزها) که شدیدا مغفول مانده و نیارمند بررسی و آسیب‌شناسی بیشتر، مهاجرت نخبگان حرفه‌ای است؛ افرادی که چند سال پس از پایان تحصیلات و با کسب مهارت‌های بیشتر، گذراندن دوره‌های حرفه‌ای‌تر ، صرف هزینه بیشتر و نهایتا نیازمندتر شدن کشور به تخصصشان مهاجرت می‌کنند. اگر می‌خواهید نمونه‌هایی را ببینید، کافی است به لینکدین و شبکه حرفه‌ایتان سری بزنید، حتما پیدا خواهید کرد.

https://www.instagram.com/p/BH-AJvOgf4g/?taken-by=alirahpou

  • ۰ نظر
  • ۰۱ مرداد ۹۵ ، ۱۴:۴۴
  • علی