مشق آزادگی

مشق آزاد من از زندگی ...

 

 

مشق آزادگی

خوش آمدید
------
The blog of Me: A Nosy, Liberal-Fundamentalist, ICT-Lover Creature from Iran
------
** توجه: **
- اگر شله قلمکار بودن این وبلاگ اذیتتان می‌کند، از دسته‌بندی‌هایی که کمی پایین‌تر آمده کمک بگیرید!
- برای اینکه بیشتر درباره وبلاگ و من بدانید، می‌توانید به پیوندهای قرارگرفته در بالای وبلاگ (زیر عنوان) مراجعه کنید.
- این وبلاگ بر روی سرویس بلاگ بیان و با آدرس rahmanpour.blog.ir و همچنین دامنه اختصاصی rahmanpour.ir در دسترس است.
- استفاده از مطالب این وبلاگ با ذکر منبع بلامانع است.

------
سرم به دنیی و عقبی فرو نمی‌آید ...
تبارک الله از این فتنه‌ها که در سر ماست!
(حضرت حافظ)

این روزها، درباره اشتباه استراتژیک و بزرگ جنبش حماس در فاصله گرفتن از محور مقاومت و حرکت به سوی محور عربی-ترکی زیاد صحبت شده، اما شاید بحث درباره دلایل این اتفاق کمی مغفول مانده باشد. امروز که الحمدلله با توجه به حمایت یکپارچه بین‌المللی از مردم فلسطین، در داخل کشور نیز فضای وحدت و همدلی در حمایت از مردم غزه ایجاد شده، بد نیست نگاهی داشته باشیم به برخی از دلایل این مساله، به ویژه یکی از آن‌ها که متاسفانه به خود ما بر می‌گردد.

- علت اهمیت داشتن بررسی علل فاصله گرفتن حماس از محور مقاومت بدیهی است: این روزها هر کسی اخبار مربوط به غزه را از خبرگزاری‌های بین‌المللی دنبال کرده، بعید است به این جمله بر نخورده باشد که "هم‌اکنون رابطه حماس و ایران به دلیل حمایت این جنبش از مخالفان سوری چندان خوب نیست و با توجه به اینکه ایران اصلی‌ترین حامی حماس به شمار می‌رود، این مو ضوع منجر به ضعف بیشتر حماس در شرایط کنونی شده ... مساله‌ای که قطعا در تحریک اسرائیل در حمله به غزه بی تا‌ثیر نبوده است"

- چه شد که حماس از ایران فاصله گرفت؟ پاسخ به این سوال ساده نیست. اول باید اشاره شود که این اتفاق در خود حماس به صورت یکپارچه رخ نداد، در همان زمان نیز بحث فاصله گرفتن از ایران و همگرایی با ترکیه-قطر منجر به بروز اختلافاتی در سطوح عالی این جنبش شد، به ویژه میان شاخه‌های نظامی و سیاسی حماس در داخل غزه و شاخه سیاسی این جنبش در خارج از غزه. مساله مهم دیگر قدرت گرفتن اخوان، پدر معنوی و هم‌مذهب حماس در منطقه و به ویژه مصر بود، مصری که دروازه رفح آن می‌توانست پنجره امید مردم غزه باشد به شکسته شدن محاصره؛ وقوع موج بیداری اسلامی (بهار عربی) آن‌قدر ناگهانی و گسترده بود که جنبش حماس چندان فرصتی برای درک صحیح شرایط و گرفتن تصمیمی منطقی نیابد؛ به ویژه اینکه در سوریه نیز جنگی داخلی شروع شده بود و هم‌مذهبان حماس از آن انتظار داشتند از حاکم علوی سوریه روی برگردانده و با آنان هم‌صدا شود. همه این‌ها در کنار پیشنهادات مالی و وسوسه‌انگیز قطر، شاید مهمترین دلایلی بود که منجر شد حماس به امید رهایی مردم از شرایط سخت و جان‌فرسای غزه، روی خود را از محور مقاوت به محور عربی-ترکی بگرداند.

اما این همه ماجرا نیست ...

- در فاصله کمی پیش از شروع جریان بیداری اسلامی، ایران هنوز درگیر حوادث پس از انتخابات ریاست جمهوری خود بود. حوادثی که وقتی برگ‌های تاریخ را ورق می‌زنی، روز قدس 88 نقطه عطفی در آن است. در این روز جنبش سبز که هر چه می‌گذشت، بیشتر از جریان‌‌های داخل نظام فاصله گرفته و به سمت جریان‌های افراطی حرکت می‌کرد، برای نخستین بار در عرصه سیاست خارجی هم به هویت‌سازی برای خود پرداخت. هویتی که با شعار "نه غزه، نه لبنان" و پرهیز از سر دادن شعاری بر ضد رژیم صهیونیستی به صراحت بیانگر تمایل به خروج از محور مقاومت بود، مساله‌ای که به سرعت توسط رسانه‌های جهان نیز پوشش داده شد و ابعادی بین‌المللی یافت.

- وقتی ماجرای تلخ روز قدس 88 و پروپاگاندای رسانه‌ای بعد از آن را هم در پازل پیچیده جزیان بیداری اسلامی، مذهب، زبان، موقعیت جغرافیایی و شرایط بغرنج مردم غزه و انتظاراتشان از جنبش حماس در نظر بگیریم، مشاهده می‌شود که این مساله در نقش یک کاتالیزور برای تصمیم اشتباه حماس ظاهر شد. البته باید به این نکته نیز اشاره کرد که اشتباه حماس، با توجه به پشتیبانی دائمی جمهوری اسلامی و ملت ایران از این جنبش، توجیه‌ناشدنی است و آنچه اشاره شد تنها بررسی یکی از کاتالیزورهای آن بود.

- در انتها باید برای همدلی امروز در حمایت از مردم و آرمان فلسطین شکرگزار پروردگار باشیم. قطعا نباید و نمی‌توان اشتباهاتی را که در گذشته رخ داده و برای همه ما نیز محتمل است، به عنوان وسیله‌ای برای امتیازگیری و عقده‌گشایی سیاسی استفاده کرد، آن هم در چنین مساله مهمی و به ویژه درباره مردم عادی؛ هر چند طبیعتا این اشتباه در کارنامه سیاسیونی که با سکوت و بعضا حمایتشان حامیان خود را به این مسیر هدایت کردند همواره به عنوان یک پارامتر منفی باقی خواهد ماند. هر چند قطعا همیشه انجام اقدامی در راستای جبران اشتباهات گذشته بهتر از بی کار نشستن است ... ان شاء الله که تجربیات گذشته پلی باشند برای حرکت سریع‌تر و صحیح‌تر در آینده.


پانوشت: البته این اتفاق بد (نه غزه-نه لبنان) شاید یک خیر هم داشت، آن هم اینکه حس می‌کنم مدتی بود حمایت ایران از فلسطین، از سوی اندکی از شخصیت‌های این کشور به عنوان امری نه چندان مهم و وظیفه (هر چند در حقیقت هم وظیفه است، ولی ...) تلقی می‌شد و آن‌طور که انتظار می‌رفت تعهد و قدرشناسی‌ای در قبالش وجود نداشت، هر چند ایران هیچ‌گاه چنین انتظاری نداشته و نخواهد داشت، اما رفتار نامناسب در مقابل حمایت‌ها و بعضا تعهد بیشتر به سیاست‌های برخی کشورهای منطقه که هیچ‌گونه حمایتی از آرمان فلسطین نمی‌کنند، بدون شک در گروهی از مردم (که حمایت‌ها در حقیقت به پشتوانه آنان است) تاثیر گذاشته و نهایتا فشارش به نظام نیز منتقل خواهد شد. فکر می‌کنم این مساله هم‌اکنون برای این معدود شخصیت‌ها روشن‌تر شده باشد و شاید در حرکت‌های آینده‌شان موثر واقع گردد.

  • ۹۳/۰۴/۳۰
  • علی

جنبش سبز

روز قدس

غزه

نظرات (۰)

هیچ نظری هنوز ثبت نشده است
ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
<b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">
تجدید کد امنیتی