مشق آزادگی

مشق آزاد من از زندگی ...

 

 

مشق آزادگی

خوش آمدید
------
The blog of Me: A Nosy, Liberal-Fundamentalist, ICT-Lover Creature from Iran
------
** توجه: **
- اگر شله قلمکار بودن این وبلاگ اذیتتان می‌کند، از دسته‌بندی‌هایی که کمی پایین‌تر آمده کمک بگیرید!
- برای اینکه بیشتر درباره وبلاگ و من بدانید، می‌توانید به پیوندهای قرارگرفته در بالای وبلاگ (زیر عنوان) مراجعه کنید.
- این وبلاگ بر روی سرویس بلاگ بیان و با آدرس rahmanpour.blog.ir و همچنین دامنه اختصاصی rahmanpour.ir در دسترس است.
- استفاده از مطالب این وبلاگ با ذکر منبع بلامانع است.

------
سرم به دنیی و عقبی فرو نمی‌آید ...
تبارک الله از این فتنه‌ها که در سر ماست!
(حضرت حافظ)

نمایشی به نام "آرگو"

يكشنبه, ۶ اسفند ۱۳۹۱، ۰۴:۰۲ ب.ظ
فیلم آرگو (تولید 2012، بن افلِک)
---
اینکه داستان فیلم، از نظر تاریخی تا چه حد به حقیقت نزدیک است، موضوعی نیست که بخواهم در اینجا بدان بپردازم، این روزها مطالب زیادی از این منظر نوشته شده است. اما اگر بخواهیم درباره ساخت فیلم و ظرایفش در پرداختن به مردم ایران و زمان انقلاب بگوییم (به ویژه برای کسانی‌که هنوز فیلم را ندیده‌اند ...):
تصویری که در آن بن افلِک برای اولین بار به ایران می آید و نمایی که از ایران نشان داده شده، به شدت اغراق آمیز است (باید فیلم را ببینید تا دقیقا متوجه شوید!) تصویر دیگری که خیلی توی ذوق میزند زمانی است که بن افلک با 6 نفر دیگر به سمت بازار حرکت میکنند و در راه به یک جمعیت تظاهر کننده برخورد میکنند. این قسمت یک افتضاح به تمام معناست! به شدت آدم را به یاد فیلم رزیدنت اویل و زامبی ها می اندازد! به نظر کلا در فیلم مردم ایران خیلی خنگ نشان داده شده اند، هر چند سپاه پاسداران و نیروهای اطلاعاتی نسبتا قوی (شاید حتی قوی تر از چیزی که در آن روزهای ابتدایی بودند) به تصویر کشیده شده اند. در زمینه هایی هم به نظر میرسد در به تصویر کشیدن سپاه پاسداران و نیروهایش از نیروهای طالبان (با ویژگی های خاص خودشان) الهام گرفته شده. مثلا نمایش مکرر گشت هایی از نیروهای پاسدار که بر پشت کامیونت و وانت سوار هستند، دقیقا از گشت های طالبان برداشت شده است و شباهتی با واقعیت ایران ندارد. چهره مربوط به روحانیون، دانشجویان تسخیر کننده سفارت و همچنین پاسداران نیز متفاوت از چیزی است که در ایران و در اسناد تاریخی شاهدش بودیم و مجددا بیشتر شبیه طالبان است. حتی در جریان تسخیر، اشاره چندانی به دانشجو بودن هسته اصلی تسخیر کنندگان نمی‌شود و اتفاقا آنچه نشان داده می‌شود بیشتر افرادی به مراتب خفن تر(!) از انصار امروزی هستند. هر چند دکورها و فضای تهران قدیم، نسبتا خوب بازسازی شده است حتی برای مخاطب ایرانی تا حد زیادی واقعی جلوه میکند.


به طور کلی، تفاوت های بصری فیلم با واقعیت، ما را بیش از پیش به تشکیک هایی که بر اصالت داستان وارد شده رهنمون می کند.
همچنین، تاثیری که فیلم بر مخاطب بیگانه با فضای ایران خواهد گذاشت نیز واضح به نظر می‌رسد. این را می‌توان از موضوع داستان که فرار از ایران می‌باشد هم حدس زد. هر چند، وقتی خودمان فیلم‌های با این مضمون می‌سازیم و به دنیا نشان می‌دهیم، چرا باید از بن افلک ناراحت باشیم!؟
احتمال اینکه فیلم در بخشهایی اسکار بگیرد، مخصوصا در بخش فیلمنامه وجود دارد، به ویژه با توجه به موضوع سیاسی آن.
---
یک دیالوگ یادگاری از فیلم: "اینجا انگلیسی حرف نمیزنی، اینجا ایرانه، فارسی حرف میزنی ..." (فرشاد فرحت، بازیگر نقش پاسدار مامور در آخرین گیت فرودگاه، به زبان فارسی و خطاب به یکی از 6 فراری) / (سعی کردم یک دیالوگ خوب انتخاب کنم تا از حالگیری فیلم کم کند!)
---
قطعا حداقل یک بار دیدن این فیلم، به عنوان یک ایرانی لازم است.

[این مطلب از اکانت گوگل‌پلاسم به این وبلاگ کپی شده است. اینجا را بخوانید]
  • ۹۱/۱۲/۰۶
  • علی

ایران

نظرات (۰)

هیچ نظری هنوز ثبت نشده است
ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
<b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">
تجدید کد امنیتی